Στις 11 Φλεβάρη, τέσσερις από εμάς βρεθήκαμε στο Δημοτικό Συμβούλιο για να πιέσουμε να συζητηθεί επιτέλους το αίτημά μας: η δημιουργία παιδικής χαράς και η προστασία των δημόσιων χώρων. Δεν μας δόθηκε ο λόγος, αλλά δεσμεύτηκαν ότι το θέμα θα συζητηθεί στο Διαμερισματικό Συμβούλιο τη Δευτέρα. Είναι μια πρώτη μικρή νίκη. Όμως, όταν μια απλή συζήτηση απαιτεί τόση επιμονή, καταλαβαίνουμε ότι θα χρειαστεί ακόμα περισσότερη για να φτάσουμε σε απόφαση και υλοποίηση (κι εμείς την έχουμε!). Δυστυχώς, η απροθυμία για ουσιαστική δράση είναι εμφανής. Αναφέρουμε συνοπτικά ορισμένα από όσα ακούσαμε, και ευτυχώς είναι καταγεγραμμένα. Όταν καταθέσαμε το κείμενό μας στο Διαμερισματικό Συμβούλιο, αρχικά το θέμα κρίθηκε «όχι αρκετά σημαντικό». Μετά τις πιέσεις μας, ενημερωθήκαμε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει επειδή οι υπογραφές ήταν ηλεκτρονικές. Αφού συγκεντρώσαμε χειρόγραφες υπογραφές και καταθέσαμε επίσημα το αίτημα, μας ειπώθηκε ότι δεν ακολουθήσαμε την «ενδεδειγμένη οδό»....
Το κείμενό μας για τη δημιουργία παιδικής χαράς και ασφαλών χώρων παιχνιδιού, που είχε συγκεντρώσει 400 ηλεκτρονικές υπογραφές, κατατέθηκε στο Διαμερισματικό και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Παρ’ όλα αυτά, με το επιχείρημα ότι οι υπογραφές ήταν ηλεκτρονικές, το θέμα δεν συζητήθηκε. Έτσι, αποφασίσαμε να το πάρουμε ξανά από την αρχή, αυτή τη φορά από κοντά. Το Σάββατο το πρωί βρεθήκαμε έξω από τη Δημοτική Αγορά, μιλήσαμε με κόσμο, μοιράσαμε το κείμενό μας και ζητήσαμε στήριξη. Η ανταπόκριση ήταν πραγματικά ενθαρρυντική: πολλά χαμόγελα, πολλά «Επιτέλους» και «Μακάρι», και 345 νέες υπογραφές. Αυτή η στήριξη μάς δίνει δύναμη να συνεχίσουμε. Δεν σταματάμε μέχρι τα παιδιά της Κυψέλης να αποκτήσουν νέους, ασφαλείς χώρους παιχνιδιού.